Eric-Emmanuel Schmitt jest jednym z najbardziej poczytnych francuskich pisarzy. Jego książki zostały przetłumaczone na 40 języków, a sztuki teatralne wystawiane są w teatrach w 50 krajach świata. I choć jego twórczość bije kolejne rekordy popularności, on sam wciąż pozostaje dość tajemniczą postacią. Paradoksy, sprzeczności, zagadki – oto cały Schmitt.

„Opowieść Schmitta jest przypowieścią nie tylko o dziecku, ale i o nas – dorosłych, o naszych uprzedzeniach, fobiach i niespełnieniach. W głębszym wymiarze książka Schimitta to również próba odpowiedzi na pytanie: jak żyć.’’
Piotr Huniewicz, „Polityka”

„Prawie każda strona przynosi ważną myśl, uczy doceniać chwilę, akceptować cierpienie.”
Roman Praszyński, „Elle”

Wydarzenie literackie na miarę „Małego Księcia". Tak media ogłosiły wydanie nowej książki autorstwa francuskiego pisarza Erica-Emmanuela Schmitta. Kiedy w 2004 roku „Oskar i pani Róża" pojawił się w księgarniach, szybko podbił serca wielu czytelników.

Akcja rozgrywa się w szpitalu. Książka opowiada o losach śmiertelnie chorego chłopca imieniem Oskar i kobiety, która przychodzi mu z pomocą, czyli Róży. Dzięki niej jego plany i marzenia nie zostają przekreślone. Niezwykłe w tej książce jest to, że opowiada ona o umieraniu, czyli ostatniej drodze człowieka, jednak bohaterem jest dziesięcioletni chłopiec. Schmitt ukazuje nam z jednej strony cały proces umierania, wiążący się z bólem i lękiem, a z drugiej - świat Oskara, w którym główną rolę odgrywa ciocia Róża, a właściwie jej wymyślone i prawdziwe opowiastki o doświadczeniach życiowych czy Bogu. Autor przedstawia jednak śmierć nie jako coś złego, ale wręcz naturalnego i pięknego. Stawia on przed Oskarem bardzo poważne zadanie - przeżycia dziesięciu lat w ciągu jednego dnia. Książka kładzie również wyraźny nacisk na wiarę w Boga, a właściwie na uczenie się tej wiary. Nie jest podzielona na rozdziały, lecz na listy do Stwórcy, dzięki którym główny bohater i pani Róża zaczynają wierzyć w Boga.
Książka Schmitta jest napisana bardzo prostym i zrozumiałym dla wszystkich językiem. „Oskar i Pani Róża” to uniwersalna powieść, w której każdy człowiek znajdzie coś dla siebie. Dla dzieci będzie to opowiastka o chorym chłopcu i jego przygodach. Dorośli natomiast znajdą tutaj prawdziwą lekcję umierania i poznawania Pana Boga. Warto także dodać, że Schmitt w bardzo realistyczny i równocześnie dający do myślenia sposób ukazał postaci rodziców Oskara. Nie pomagali oni synowi w chorobie, gdyż bali się jej i ten strach był większy od chęci spotkania się z synem. Jednak autor nie potępia rodziców. Wręcz przeciwnie, próbuje ich zrozumieć i w pewnym sensie rozgrzeszyć.
Piękna, mądra i niepozbawiona humoru opowieść o tym, jak pokonać strach, odnaleźć wiarę i nie poddać się w obliczu nieszczęścia. Znajdziemy w niej cząstkę samych siebie, czyli słabych ludzi, którzy w natłoku codziennych spraw często zapominają o tym, co naprawdę ważne i nie umieją przyjąć ze spokojem decyzji, na które nie mają wpływu. Lektura przybliży czytelnikowi sens życia, a więc i umierania. Gdyż, czy tego chcemy, czy nie, umieranie jest nieodłączną częścią życia.

Paulina Sikorska

źródło zdjęcia: Strona wydawnictwa

Wydawnictwo: Znak, Kraków 2007
ISBN: 978-83-240-0407-2
Liczba stron: 78
Ocena: 7.5/10